Kanun Numarası : 618
Yayımlandığı Resmi Gazete
Tarih – Sayısı :
20.04.1341 – 95
4 ve 11. maddelerde sözü geçen ceza hükümleri,
9/8/1983 tarih 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 32.maddesi gereğince çıkarılacak "uygulama yönetmeliklerinin" yayınlanmasından itibaren deniz kirliliğinin önlenmesi hususunda uygulanmaz.
Madde 1 – Limanların idare ve temizlenme ve
derinlenme, genişlenme, taranmasına, şamandıraların konma ve iyi
halde tutulmasına ve bu hususlara
müteferri bütün liman işlerinin yapılmasına Hükümet mecburdur.
Madde 2 – Türkiye
limanlarına girip çıkan bütün gemiler
işbu kanun ahkamiyle beraber her limanın icabına ve tahakkuk edecek
fenni lüzuma göre demir mevkilerini, rıhtımlara yanaşma, ticaret eşyasının boşanma ve yükleme
usullerini ve mevaddı müştailenin çıkarılacağı ve yükletileceği yerleri ve zamanları ve
gemilerin limanlarda kalabilecekleri müddetleri velhasıl limanlarda umumi emniyet ve
inzıbatın teminine ait tedbirleri havi Hükümetçe tanzim ve neşredilecek
nizamnameler ahkamına tebaiyete mecburdur.
Madde 3 – Gemilerin
Hükümete ait şamandıralara ve liman tesisatına yapacakları hasarı gemi sahipleri ve mensup oldukları
şirket ve acentalar işbu kanun mucibince tazmine mecburdur.
Madde 4 – Liman
reisliğinden resmi izin alınmadıkça deniz kıyılarında, iskele, rıhtım, kızak, kayıkhane, tamirhane, fabrika, gazino, depo, mağaza
ve umumi deniz hamamları yapılamaz liman reisliğinin yasak ettiği yerlere pasekül, moloz, safra ve süprüntü
ve emsali gibi şeyler atılamaz.
Madde 5 – Limanlar içinde Hükümetin tayin ve tahdit ettiği
yerlerde deniz kıyısına kazık çakmak, doldurmak suretiyle denize tecavüz etmek ve
limanların içinde ve deniz üzerinde
kahvehane, yemekhane, yatakhane misillü mahaller tesis eylemek veyahut herhangi bir suretle
limanların genişliğine halel vermek memnudur.
Madde
6 – Liman reisliğinden izin alınmadıkça kara sularında dalgıç ameliyatı yapılamaz.
Madde 7 – (Değişik:
21.09.1935 - 2829/1 md.) Limanlar
dahilinde seyir ve seferin selametine
engel olabilecek suret ve vaziyette
batan bilcümle gemileri ve eşyasını
liman reisleri tarafından tayin olunacak kısa bir
müddet zarfında çıkarmağa bunların sahip, kaptan ve
acentaları mecburdurlar. Bu müddet gazetelerle
ilan ve ilişikliler
malüm olduğu takdirde kendilerine noterlik marifetile de tebliğ edilir.
Fenni zaruret veya eşya ve
gemiler üzerindeki hukuki vaziyet ve ihtilaf gibi
sebeplerle ilişikliler tarafından yapılacak itirazlar üzerine bu müddet İktısat
Vekaletince lüzumu kadar uzatılabilir. Sahip, kaptan veya
acentaları tarafından tayin edilen müddetler
içinde, çıkarılmıyan gemi ve eşyasını,
liman idareleri istedikleri gibi çıkartmağa veya imha ettirmeğe salahiyetlidir.Liman idarelerince
imha edilmiyerek çıkarılabilen enkaz ve eşyayı çıkarma
masraflarını ödeyerek almak üzere sahipleri
gazetelerle ilan suretile çağrılırlar. Bu ilandan sonra
on beş gün geçtiği halde sahiplerince
çıkarma masrafı ödenerek alınmıyan enkaz ve eşya
liman idarelerinin müracaatı üzerine malmemurları tarafından satılarak bedeli Hazineye irat kaydedilir.
Satış bedeli çıkarma masrafından fazla olursa farkı,
müracaatlerinde, Hazinece
hak sahiplerine verilir.
Batmış olan gemi ve eşyası
Devlete ait olduğu surette ilana lüzum kalmaksızın
liman idarelerince çıkartılarak malmemurlarına teslim edilir ve
çıkarılamıyacak vaziyette olanları imha ettirilir.
Madde 8 – Sermayesinden
bir kısmını bütçesinden vererek limanlarda yükleme ve boşaltma ve
su, kömür dağıtma işlerini tanzim için hisse senetleri nama muharrer her limanda birer anonim Türk şirketi meydana getirmeğe Hükümet mezundur. İstanbul liman için 1341 senesi nihayetine kadar böyle bir şirketin
teşkili mecburidir.
Bugün bu işlerde çalışmakta olan merakibi bahriye
sahipleri, işbu merakibe kesilecek kıymet üzerinden şirketlerin hisse senetlerine tercihan talip olmak hakkını haizdir.
Ancak şirketlerin teşekkülünden itibaren altı ay içinde
işbu haklarını istimal etmedikleri halde hakları sakıt
olur. Şirketler mezkür merakipte çalışan işçileri başkalarına tercihan işletmeğe mecburdurlar. Mezkür merakibin kıymetleri berri ve bahri ticaret
odalarından birer aza ile ticaret
müdürü ve liman reisi ve
merakip sahipleri mümessilinden mürekkep beş kişilik bir
heyet tarafından takdir olunur.
Madde 9 – Belediye
hudutları içinde kıyıdan kıyıya insan, hayvan, kum, kireç, kereste
ve saire taşıyan veya vapurlara
yolcu veya yolcu eşyası nakleden
merakibi bahriye serbest çalışabilirler.
Madde 10 – Bahri
merakibi belediye hudutları içinde nakliye tarifeleri her altı ayda bir
defa ticareti bahriye müdürü veya liman reisi
ve ticaret odası ve belediyeden
ve var ise
bahri ticaret odası ve şirket
meclisi idaresinden müntahap birer aza ile mıntıka
ticaret müdüründen mürekkep bir komisyonca
tanzim ve Ticaret Vekaleti tarafından tasdik olunur.
Madde 11 – İşbu kanun ile ikinci maddede
mezkür nizamnamelere muhalif hareketi sabit olanlardan beş liradan iki
yüz liraya kadar ceza alınır.
Mükerrirlerden işbu cezalar iki misli
olarak alınır.
Mücazatı nakdiye kararını ita ve
infaza liman reisleri salahiyettardırlar.
Madde 12 – Sefain
ve gemi sahiplerinden
veya mensup olduğu şirketlerden işbu kanun ile
ikinci maddede mezkür nizamnameler ahkamına mugayir hareket edenler hakkında liman memurları tarafından zabıt varakası tanzim ve liman
riyasetine tevdi olunur.
Madde 13 – Kanun
ve nizam hilafında hareketi görülenler liman memurları tarafından tanzim olunacak zabıt varakaları üzerine, liman reisi tarafından yirmi dört saat
zarfında daireye davetle isticvap edilir. Serdedecekleri müdafaata göre tahkikatı lazıme icra ve
icap edenler celp ve istima
ve tebeyyün edecek hale göre karar tebliğ olunur.
Madde 14 – Vicahen
verilen kararlar katidir. Gıyabi kararlar kabili itirazdır. İtiraz müddeti kararın bizzat mahküma veya sefinesi mürettebatından
veya ailesi efradından birisine tebliği tarihinden itibaren tatil günleri müstesna olmak üzere üç
gündür. İstida ile itiraz vukuunda
yeniden tahkıkat yapılarak vicahen karara rabtedilir.
Madde 15 – Tenfizi
lazım karara müstenit olan cezayi
nakdiler derhal liman reisi tarafından
tahsil ve vezneye irat kaydolunur.
Cezayi nakdiyi derhal veya defaten
ödeyemiyen veya bu bapta teminat
veya kefalet göstermiyenlerin gemileri beş günden on beş
güne kadar seyrüseferden menolunur. Bu müddetin hitamında
cezayi nakdiyi yine vermek istemiyenlerin
gemilerindeki paraları, yoksa alat ve
edevatın gayrı gemideki eşyayı ve bu da kifayet
etmezse teçhizatı ve bunlar da kafi
değil ise gemiler liman reisi
tarafından haciz ve mezkür gemiler
gazete ile ilan suretiyle tayin edilecek gün ve mahal
ve vakitte usulen müzayede ile satılarak esmanından
cezayi nakdi alınır ve fazlası
var ise kendilerine
verilir.
Madde 16 – Yukarıki
maddelerde yazılan cezalar mücazatı intibahiyeden olup işbu kanun ve
ikinci maddede mezkür nizamnamelerle herhangi bir hareket
Ceza Kanununa göre daha ağır bir
cezayı ve tazminatı istilzam ederse ait olduğu
mahkemelerce kanunun iktızası yapılmak üzere müddeiumumiliğe bildirilir.
Madde 17 – Gemi
ve süvarilerinin icabında alacakları kılavuzların liman idarelerince müseccel olması şarttır.
Madde 18 – Fırtına
sebebiyle limanı terketmek mecburiyeti müstesna olmak üzere rüsumu bahriyeyi
vermiyen gemilerin seferine müsaade edilmez.
Madde 19 – Mevcut
kanun ve nizamların işbu kanuna uymıyan hükümleri mülgadır.
Madde 20 – İşbu
kanun neşri tarihinden muteberdir.
Madde 21 – İşbu
kanunun icrasına Ticaret ve Adliye
Vekilleri memurdur.