KATI ATIKLARIN KONTROLU YÖNETMELİĞİ
(Yayımlandığı Resmi Gazete : 14.03.1991 –
20814)
BİRİNCİ BÖLÜM
GENEL HÜKÜMLER
Madde
1- Bu Yönetmeliğin amacı; her türlü
atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde, doğrudan veya dolaylı bir
biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması, uzaklaştırılması ve
benzeri faaliyetlerin yasaklanması, çevreyi olumsuz yönde etkileyebilecek olan
tüketim maddelerinin idaresini belli bir disiplin altına alarak, havada, suda
ve toprakta kalıcı etki gösteren kirleticilerin hayvan ve bitki nesillerini,
doğal zenginlikleri ve ekolojik dengeyi bozmasının önlenmesi ile buna yönelik
prensip, politika ve programların belirlenmesi, uygulanması ve
geliştirilmesidir.
Kapsam
Madde
2- (Değişik fıkra : 05.04.2005 – 25777 R.G.)Bu Yönetmelik, meskun bölgelerde evlerden atılan evsel katı atıkların,
park, bahçe ve yeşil alanlardan atılan bitki atıklarının, iri katı atıkların,
zararlı atık olmamakla birlikte evsel katı atık özelliklerine sahip sanayi ve
ticarethane atıklarının, evsel su arıtma tesislerinden elde edilen (atılan)
arıtma çamurlarının ve zararlı atık sınıfına girmeyen sanayi arıtma tesisi
çamurlarının toplanması, taşınması, geri kazanılması, değerlendirilmesi,
bertaraf edilmesi ve zararsız hale getirilmesine ilişkin esasları kapsar.
Özel ve/veya resmi kuruluşlarca ve
gerçek kişilerce üretilip çeşidi, özelliği ve miktarı itibari ile insanın
sağlığına zarar veren, su, hava ve toprağı kirleten, yanıcı ve patlayıcı madde
ihtiva eden, hastalık mikrobu taşıyabilen zararlı ve tehlikeli atıklar hakkında
bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz.
Tanımlar
Madde
3- Bu Yönetmelikte geçen;
Bakanlık
: Çevre Bakanlığını,
Kanun
: 2872 sayılı Çevre Kanununu,
Katı
atık : Üreticisi tarafından atılmak istenen ve toplumun huzuru ile
özellikle çevrenin korunması bakımından, düzenli bir şekilde bertaraf edilmesi
gereken katı maddeleri ve arıtma çamurunu,(iri katı atık, evsel katı atık, bu
Yönetmelikte “katı atık” olarak anılmaktadır.)
İri
katı atık : Buzdolabı, çamaşır makinesi, koltuk gibi evsel nitelikli
eşyalardan oluşan ve kullanılmayacak durumda olan çoğunlukla iri hacimli
atıkları,
Evsel
katı atık (çöp) : Konutlardan atılan tehlikeli ve zararlı atık kavramına
girmeyen, bahçe, park ve piknik alanları gibi yerlerden gelen katı atıkları,
Arıtma
çamuru : Evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atık suların, fiziksel,
kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış,
kurutulmuş çamuru,
Kompost : (Değişik : 15.9.1998 - 23464 R.G.)
Organik esaslı katı atıkların oksijenli veya oksijensiz ortamda ayrıştırılması suretiyle üretilen
toprak iyileştirici maddeyi,
Üretici
: Faaliyetleri süresince atık oluşumuna sebep olan kişi veya kuruluşları,
Plastik
: (Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Tekrar
kullanım : (Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Geri
Dönüşüm : (Değişik : 25.04.2002 - 24736 R.G.) Atıkların bir üretim
prosedürüne tabi tutularak, orjinal amaçlı ya da enerji geri kazanımı hariç olmak üzere, organik geri
dönüşüm dahil diğer amaçlar için yeniden işlenmesini,
Geri
kazanım : (Ek : 2.11.1994 - 22099 R.G.)
Tekrar kullanım ve geri dönüşüm kavramlarını da kapsayan; atıkların
özelliklerinden yararlanılarak içindeki bileşenlerin fiziksel, kimyasal veya
biyokimyasal yöntemlerle başka ürünlere veya enerjiye çevrilmesini,
Komisyon : (Ek : 2.11.1994 - 22099 R.G.-Mülga :
05.04.2005 – 25777 R.G.)
Kota
veya depozito uygulamasına tabi işletmeler : (Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Zararlı
ve tehlikeli atık : Patlayıcı, parlayıcı, kendiliğinden yanmaya müsait,
suyla temas halinde parlayıcı gazlar çıkaran, oksitleyici, organik peroksit
içerikli, zehirli korozif, hava ve su ile temasında toksik gaz bırakan, toksik ve ekotoksik özellik taşıyan ve Bakanlıkça tehlikeli ve
zararlı atık olduğu onaylanan atıkları,
Bertaraf
etme : (Değişik : 15.9.1998 - 23464
R.G.) Katı atıkların, konut, işyeri gibi üretildikleri yerlerde geçici
olarak biriktirilmesi, bu yerlerden toplanması, taşınması, geri kazanılması
gibi işlemlerden sonra, çevre ve insan sağlığı açısından zararsız hale
getirilmesi ve ekonomiye katkı sağlanması amacıyla kompostlaştırma,
enerji kazanmak üzere yakma ve/veya düzenli depolama işlemlerinin tümünü,
İşleme
tesisi : Geri kazanma tesisi, kompost veya yakma
tesisi gibi katı atıklardan tekrar kullanılabilir madde veya enerji elde etmek,
katı atıkların hacmini küçültmek ya da çevreye
zararını azaltmak maksadı ile kurulan, inşa edilen tesis ve yapıları,
Maddesel
geri kazanma : (Mülga : 05.04.2005 –
25777 R.G.)
Organik
madde veya yanma kaybı : Katı atık veya kompostun
kurutulduktan sonra kül fırınında 775 0C’de
3 saat süre ile yakılması sonucu yanan veya kaybolan madde miktarını,
Kuru
madde : Katı atık veya kompostun kurutma
fırınında 103 0C’de yaklaşık 24 saat süre ile sabit ağırlığa
gelinceye kadar kurutulması sonucunda geride kalan katı madde miktarını,
Kota : (Mülga :
05.04.2005 – 25777 R.G.)
Ambalaj: (Ek
: 15.9.1998 - 23464 R.G. - Mülga : 05.04.2005 –
25777 R.G.)
Değerlendirilebilir Katı Atık : (Ek : 15.9.1998
- 23464 R.G. - Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Enerji Geri
Kazanımı : (Ek : 25.04.2002 - 24736 R.G. - Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Organik
Geri Dönüşüm : (Ek : 25.04.2002 - 24736 R.G.) Ambalaj atıklarının biyolojik
olarak parçalanabilen kısımlarının kontrollü koşullar altında mikroorganizmalar
aracılığıyla aerobik (kompostlama) veya anaerobik ortamda ayrıştırılarak (biyolojik metanlaştırma)
stabilize organik atıklar veya metan gazının elde edilmesini,(Düzenli depolama
organik geri dönüşüm kapsamına girmez.)
Toplama-Ayırma Tesisi : (Ek : 25.04.2002 - 24736 R.G. - Mülga :
05.04.2005 – 25777 R.G.)
Lisans
: (Ek : 25.04.2002 - 24736 R.G. - Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Toplama-Ayırma Tesisi Lisansı
: (Ek : 25.04.2002 - 24736 R.G. - Mülga
: 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Geri
Dönüşüm Tesisi Lisansı : (Ek : 25.04.2002 - 24736 R.G. - Mülga :
05.04.2005 – 25777 R.G.)
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
ÜRETİM,
BERTARAF ETME VE ÖZENDİRMEYE İLİŞKİN ESASLAR
Katı
Atık Üretim Aşamasında Uyulacak Esaslar
Madde
4- Katı atık üreten kişi ve
kuruluşlar, en az katı atık üreten teknolojiyi seçmekle, mevcut üretimdeki katı
atık miktarını azaltmak, katı atık içinde zararlı madde bulundurmamakla, katı
atıkların değerlendirilmesi ve maddesel geri kazanma konusunda yapılan
çalışmalara katılmakla yükümlüdür.
(Ek :
22.2.1992 - 21150 R.G.) Katı
atıkların en aza indirilmesinde,
uluslararası uygulamalara uyum sağlayabilmek amacıyla atıkların geri dönüşüm ve
bertarafına ilişkin idari tedbirler almaya ve bu
konuda tebliğler yayımlamaya Bakanlık yetkilidir.
Bertaraf
Aşamasında Uyulacak Esaslar
Madde 5- Bu Yönetmelik kapsamına giren katı atıkların bertarafı sırasında belediyeler ve yetkilerini devrettiği
kişi ve kuruluşlar işlettikleri katı atık tesislerinin faaliyetlerinin
planlanmasında ve işletilmesinde; insanların ruh ve beden sağlığına, hayvan
sağlığına, doğal bitki örtüsüne, yeşil alanlara ve binalara, toplumun düzeni ve
emniyetine, yeraltı ve yüzeysel su alanları ile su rezerv sahalarına zarar
vermeyecek ve hava, gürültü yönünden çevre kirlenmesini önleyecek uygun
tedbirleri almak zorundadırlar.
Eğitim
Madde 6- Bakanlık, mahallin en büyük mülki amiri ve belediyeler
katı atık bertarafı ile ilgili olarak konut ve
işyerlerinden daha az atık atılmasını temin etmek, atık içerisinde zararlı madde
atılmasını önlemek, katı atıkları değerlendirme ve maddesel geri kazanma
çalışmalarına katılımı sağlamak üzere ilgili kişilere yönelik olarak gerekli
eğitim çalışmalarını yaparlar.
Katı
Atıklardan Geri Kazanılmış Malzeme Üretenlerin Özendirilmesi
Madde 7- (Değişik
: 15.9.1998 - 23464 R.G.) Bakanlık, mahallin en büyük mülki amiri ve
belediyeler;
1)Geri kazanılabilen veya insan sağlığına ve çevreye
zarar vermeden bertarafı mümkün olan maddelerin
kullanılmasını,
2)Geri kazanılmış maddelerden imal edilen malzeme ve
ürünlerin tercih edilmesini,
teşvik ederler.
Katı atıkları geri kazanma amacıyla tesislerinde
işleyen kişi ve kuruluşlara, bu faaliyetlerinden dolayı Çevre Bakanlığı
tarafından Çevre Kirliğini Önleme Fonu’ndan karşılanmak üzere uygun görülmesi
halinde maddi destek sağlanabilir.
Madde 8- (Değişik
: 15.9.1998 - 23464 R.G.) Ayrı bertaraf edilmesi gereken atıkları üreten;
a) Hastanelerin, kliniklerin, laboratuarların ve benzeri
yerlerin hastalık bulaştırıcı enfekte, kimyasal ve
radyolojik atıkları ile tehlikeli atıklarını,
b) (Değişik :
25.04.2002 - 24736 R.G.)Tüketicilerin, kullanılmış akü, pil ve ilaç
atıkları ile, kullanılmış araç lastiklerini,
c)
(Ek : 25.04.2002 - 24736 R.G.)Tüketicilerin,
ambalaj atıkları dahil değerlendirilebilir katı atıklarını,
d)
(Ek : 25.04.2002 - 24736 R.G.)
Tüketicilerin, metal variller, buzdolabı, çamaşır makinesi, elektronik aletler,
mobilya gibi büyük hacimli katı atıklarını,
evsel atıklar ile birlikte atmaları yasaktır.
Belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediyeler,
bu alanlar dışında ise mahallin en büyük mülki amiri, yukarıda belirtilen ve
ihtiva ettikleri zararlı maddeler dolayısıyla toplanması, değerlendirilmesi
veya bertarafı özel işlemler gerektiren atıkları,
27/8/1995 tarihli ve 22387 sayılı Resmi Gazete’de
yayımlanarak yürürlüğe giren Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği ve
20/5/1993 tarihli ve 21586 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren
Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliğine göre bertaraf eder veya ettirir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
AMBALAJ
ATIKLARININ GERİ KAZANILMASI
Kota
veya Depozito Uygulaması ve Sorumluluklar
Madde
9- (Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Kota veya
Depozito Uygulaması İzin Başvurusu
Madde 10- (Mülga
: 05.04.2005 – 25777 R.G.)
İzin Başvurusunun
Değerlendirilmesi
Madde 11- (Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Depozito
Uygulaması
Madde 12- (Mülga :
05.04.2005 – 25777 R.G.)
Boş Kapların
Geri Alınması
Madde 13- (Mülga
: 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Tüketicinin
Bilgilendirilmesi
Madde 14- (Mülga
: 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Kapların Bertarafında Uyulacak Esaslar
Madde 15- (Mülga
: 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Ambalaj Atıkları Toplama-Ayırma ve Geri
Dönüşüm Tesislerine Ön Lisans ve Lisans Verilmesi İle İptali
Madde 16- : (Mülga :
05.04.2005 – 25777 R.G.)
Bilgi Verme
Zorunluluğu
Madde 17- (Mülga
: 05.04.2005 – 25777 R.G.)
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
KATI
ATIKLARIN KAYNAĞINDA AYRI TOPLANMASI VE TAŞINMASI
Katı
Atıkların Toplanması
Madde
18- (Değişik : 15.9.1998 - 23464 R.G.) Katı
atıkların, üretici veya taşıyanları tarafından denizlere, göllere ve benzeri
alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine
sebep olacak yerlere dökülmesi yasaktır.
Konutlarda ve işyerlerinde, evsel
veya evsel nitelikli endüstriyel çöpleri çöp toplama aracına vermek üzere
kullanılan çöp biriktirme kapları, çeşitli büyüklükte ve her biri standart
ölçülerde olmak zorundadırlar. Bu kapların ölçüleri, şekilleri, malzemeleri
Bakanlıkça çıkarılacak tebliğlerde belirtilir.
Çöpü üretenler, bu
çöp biriktirme kaplarını, çevrenin sağlığını bozmayacak şekilde kapalı olarak
muhafaza etmek ve çöp toplama işlemi sırasında yol üstünde hazır bulundurmak
zorundadır.
(Ek : 15.9.1998
- 23464 R.G.) Evsel katı atık ve
evsel nitelikli endüstriyel katı atık üreten kişi ve kuruluşlar, katı
atıklarını belediyelerin ve mahallin en büyük mülki amirinin istediği şekilde
konut, işyeri gibi üretildikleri yerlerde hazır etmekle yükümlüdürler.
5 ve 6. fıkralar (Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Evsel
Nitelikli Olmayan Katı Atıkların Toplama Kapları
Madde 19- Evsel nitellikte olmayan katı atıkların toplanmasında
veya tesis içinde biriktirilmesinde, çevre ve insan sağlığını, çevrenin
görünüşünü bozmamak, çevreyi koku, toz gibi yönlerden rahatsız etmemek kaydıyla
istenilen hacim ve şekilde kap veya tank kullanılabilir.
Katı
Atıkların Taşınması
Madde 20- Toplanan evsel ve evsel nitelikli endüstriyel katı
atıkların, görünüş, koku, toz, sızdırma ve benzeri faktörler yönünden çevreyi
kirletmeyecek şekilde kapalı özel araçlarda taşınması zorunludur.
(Ek :
15.9.1998 - 23464 R.G.-Değişik : 05.04.2005 – 25777 R.G.) Belediye ve mücavir alan sınırları dışında kalan
yerlerdeki sanayi tesisleri ve turistik tesis işletmeleri atıklarının
taşınmasından sorumludurlar. Bu alanlarda toplama ve taşıma işlemlerini
valilikler ve Bakanlık denetler.
Aktarma
İstasyonları
Madde 21- Katı atıkların taşınmasının ekonomik olmasını
sağlamak, taşıma hattındaki trafiğe fazla yüklenmemek için şehirlerin merkezi
yerlerinde aktarma istasyonları kurulabilir. Bu istasyonlarda küçük hacimli
araçlarla toplanan katı atıkların daha büyük hacimli araçlara aktarılarak, bu
araçlarla işleme ve depo yerlerine taşınması sağlanır. Aktarma direkt taşıma
aracına yapılabileceği gibi, bir ara depoya (bunker)
boşaltıldıktan sonra, yeni araca doldurmak şeklinde, dolaylı olarak da
gerçekleştirilebilir.
Aktarma istasyonlarının koku, toz, gürültü ve görünüş
yönünden çevreyi kirletmemesi için, boşaltma işleminin yapıldığı yerlerin,
kapalı olarak inşa edilmesi zorunludur.
BEŞİNCİ
BÖLÜM
KATI ATIKLARIN
DEPOLANMASI
Evsel Katı
Atık Depo Alanına Depolanacak Atıklar Ve İstisnaları
Madde 22- 2 nci madde de belirtilen
atıklar, hafriyat toprağı hariç olmak kaydıyla evsel katı atık depolama
sahasına depolanır.
Evsel ve evsel nitelikli endüstriyel katı atıkların
öncelikle geri kazanılması esastır. Geri kazanmanın ekonomik ve teknik olarak
mümkün olmaması halinde, atıklar çevrenin sağlığının korunması, katı atık
hacminin azaltılması, kısmen enerji veya kompost elde
edilmesi amacıyla termik veya biyolojik işlemlere tabi tutulur. Ancak termik
veya biyolojik işlemlere elverişli olmayan veya bu işlemler sonucu yan ürün
olarak ortaya çıkan atıkların depolanması zorunludur. Bu amaçla belediyeler
1580 sayılı Belediyeler Kanunu gereğince katı atıklar için yapılan depolarda
aşağıdaki hususları gözönünde bulundurulur.
Evsel atıkları düzenli depolamak amacıyla inşa edilen
depolara, insan ve çevre sağlığını korumak amacıyla;
1) Sıvıların ve sıvı atıkların,
2) Akıcılığı kayboluncaya kadar suyu alınmamış arıtma
çamurlarının,
3) Patlayıcı maddelerin,
4) Hastane ve klinik atıklarının,
5) Hayvan kadavralarının,
6) Depolama esnasında aşırı toz, gürültü, kirlenmeye ve
kokuya sebep olabilecek atıkların,
7) Radyoaktif madde ve atıkların,
8)Tehlikeli atık sınıfına giren katı atıkların,
9) (Ek :
05.04.2005 – 25777 R.G.) Ambalaj
atıklarının,
depolanması yasaktır.
Hafriyat
Toprağının Depolanması
Madde 23- (Mülga
: 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Katı Atık
Depo Tesislerinin Yer Seçimi
Madde 24- Evsel ve evsel nitelikli endüstriyel katı atıkları ve
arıtma çamurlarını düzenli olarak depolamak amacıyla inşa edilen depo
tesisleri, Bakanlık veya ilgili belediyeler tarafından içme suyu temin edilen
ve edilecek olan yüzeysel su kaynaklarının korunması ile ilgili olarak
çıkarılan yönetmeliklerde, çöp dökülmeyeceği ve depolanmayacağı belirtilen
koruma alanlarında kurulamaz.
Depo tesisleri, en yakın yerleşim bölgesine uzaklığı
1000 metreden az olan yerlerde inşa edilemez. Ancak, depo tesislerinin
çevresinde tepe, yığın ve ağaçlandırma gibi engeller varsa mahalli çevre
kurullarının karar ve gerektiğinde Bakanlığın uygun görüşü ile, bu mesafeden
daha az olan yerlerde de ilgili belediye ve mahallin en büyük mülki amirliğince
depo kurulmasına müsaade edilebilir.
Taşkın riskinin yüksek olduğu yerlerde, heyelan, çığ
ve erozyon bölgelerinde, içme, sulama ve kullanma suyu temin edilen yeraltı
suları koruma bölgelerine katı atık depo tesislerinin yapılmasına müsaade
edilemez.
Bu alanlar işletmeye açıldıktan sonra iskana
açılmayacak şekilde planlanır ve etraflarına bina yapılmasına müsaade edilemez.
Depo
Tesisleri
Madde 25- Depo tesisleri aşağıda belirtilen özellikler
taşımalıdır:
1) Evsel ve evsel katı atık özelliğindeki endüstriyel
atıklar ile, bunların atık su arıtma çamurlarını depolamak üzere inşa edilen depo
tesislerinin asgari kapasiteleri, nüfusu 100.000’den küçük olan yerleşim
bölgelerinde 10 yıllık depolama ihtiyacını karşılayacak şekilde, nüfusu
100.000’den büyük olan yerlerde 500.000 m3 olarak
planlanır.
2) Depo tesisine ulaşım ve depo iç yollarında geçiş her türlü hava şartlarında mümkün olacak şekilde
düzenlenir.
3) Planlanan depo tesisi bir çit ile çevrilir.
4) Depolama sahasında kirlenen araba tekerleklerinin
yolları ve caddeleri kirletmemesi için, tekerlekleri temizleyecek teknik
tedbirleri alınır.
5) (Değişik
: 22.2.1992 - 21150 R.G.) Depo tesisi
girişinde, girişi kontrol altında tutmak, gelen katı atıkları muayene etmek,
tartmak amacıyla bekçi kulübesi, işletme odası, kantar ve kantar binası
bulunur.
Depo
Tabanının Teşkili ve Sızıntı Suyu Toplanması
Madde 26- (Değişik : 15.9.1998 - 23464 R.G.) Düzenli depo tesisinden, depo
tabanına sızan sızıntı sularının yeraltı sularına karışmasını önlemek için depo
tabanı geçirimsiz hale getirilir. Depo tabanında oluşturulan bir drenaj sistemi
ile sızıntı suları toplanır.Bu amaçla;
1) Depo tabanı,
tabii yeraltı suyunun maksimum seviyesinden en az 1 metre yüksekte olur.
2) (Değişik : 18.8.1999 - 23790 R.G.) Depo tabanına; sıkıştırılmış kalınlığı en az 60 cm.
olan kil veya aynı geçirimsizliği sağlayan doğal ya
da yapay malzeme serilir. Bu malzemelerin geçirimlilik katsayısı (permeabilite) 1.10 -8 m/sn’den
büyük olamaz. Az çatlaklı kaya zeminlerde ise bu değer 1.10-7 m/sn
olarak alınır.
Depo tabanının, en az 3 metre kalınlığında doğal kil
ve benzeri 1.10 -8 m/sn geçirimlilik
katsayısını sağlayan bir malzeme olması durumunda, depo tabanı tekrar
geçirimsizlik malzemesi ile kaplanmaz.
Bu durumda geçirimlilik katsayısının sahanın her yerinde 1.10 -8 m/sn olması sağlanır.
İçme ve kullanma suyu havzalarının
uzun mesafeli koruma alanında inşa edilecek düzenli depo sahası tabanında,
sıkıştırılmış kalınlığı 60 cm. olan kil tabakasının üzerine, kalınlığı 2 mm.
olan yüksek yoğunluklu polietilen folye (HDPE) serilir. Serilecek folyenin
yoğunluğu 941-965 kg/m3 arasında olmak zorundadır.
3) Geçirimsiz hale getirilen taban üzerine dren boruları
döşenerek sızıntı suları bir noktada toplanır. Hidrolik ve statik olarak
hesaplanması gereken drenaj borularının çapı minimum 100 mm. ve minimum eğimi
%1 olur. Dren boruları, münferit borular şeklinde, yatayda ve düşeyde kıvrım
yapmadan doğrusal olarak depo sahası dışına çıkar. Depo tesisi çıkışında
kontrol bacaları bulunur. Ayrıca dren boruları çevresine kum, çakıl filtre
yerleştirilir. Bu filtrenin boru sırtından itibaren yüksekliği minimum 30 cm.
olur.
4) Toplanan sızıntı suları, Su Kirliliği Kontrolü
Yönetmeliğinde verilen deşarj limitlerini sağlayacak şekilde arıtılır.
Depo Gazının
Uzaklaştırılması
Madde 27- Depo kütlesinde havasız kalan organik maddenin,
mikrobiyolojik olarak ayrışması sonucu çevreye yayılarak, patlamalara,
zehirlenmelere sebep olabilecek metan gazı ağırlıklı olmak üzere karbondioksit,
hidrojen sülfür, amonyak ve azot bileşikleri yatay ve düşey gaz toplama sistemi
ile toplanır ve kontrollü olarak atmosfere verilir veya enerji üretmek sureti
ile değerlendirilir.
Arıtma
Çamurunun Evsel Katı Atıklarla Birlikte Depolanması
Madde 28- Arıtma çamurunun depolanabilmesi için içinde bulunan
su oranının %65 olması gerekir. Ancak depo yeri işletmecileri, çamurun su
oranının daha fazla olması halinde, deponun stabilitesini
bozmayacağı, koku problemi ortaya çıkarmayacağı kanaatine varırlarsa, su oranı
%75’e kadar olan çamurları kabul edebilirler.
Depo
Tesisinin Olumsuz Etkisinin Önlenmesi
Madde 29- Depo tesisinde toz, koku, kağıt ve gürültü gibi
çevreyi olumsuz yönde etkileyecek tesirlere karşı tedbir alınır. Ayrıca, depo
sahasında evcil ve yabani hayvanların beslenmesi yasak olup, haşere ve sinek
üremesini önleyecek tedbirler alınır.
Depo
Sahasının Yeşillendirilmesi
Madde 30- Depolama işleminin tamamlanmasından sonra veya
şevlerde dolgu sırasında, depo sahasının görünüş olarak çevreyi rahatsız
etmemesi ve arazinin tekrar kullanılabilir hale getirilmesi için
yeşillendirilmesi, ağaçlandırılması, deponun en üstüne ve şevlere tarım toprağı
serilmesi gerekir. Bu toprağın kalınlığı dikilmek istenen bitkinin kök
derinliğine göre seçilir. Depo kütlesi üzerine düşen yağmurun kısa sürede
sahayı terk etmesi için en üst toprak tabakasının eğiminin %3’den büyük olması
gerekir.
Depo
Tesisine Ruhsat Alınması
Madde 31- Evsel ve evsel nitelikli endüstriyel katı atık ve
arıtma çamurları depo tesisine inşaat ruhsatı vermeye;
1) Belediye hudutları ve mücavir alan sınırları dışında
kalan yerlerde mahallin en büyük mülki amiri,
2) Belediye hudutları ve mücavir alanlar içinde kalan ve büyükşehir belediyesi olan yerlerde Büyükşehir Belediye
Başkanlığı, diğer yerlerde belediye başkanlıkları,
yetkilidir.
3) (Ek :
22.2.1992 - 21150 R.G.) Ancak bu
idareler Katı Atık Depo Tesisine depolama ruhsatı vermeden önce gerekli tüm
bilgi ve belgelerle birlikte nüfusu on bine kadar olan yerlerde Mahalli Çevre
Kurulu’na, nüfusu on binden yukarı olan yerlerde ise Bakanlığa müracaat ederek
bu makamların uygun görüşünü almak zorundadır.
Bu maddenin 1 inci ve 2 nci
bentlerinde belirtilen merciler tarafından, depo yeri tabanı, sızıntı suyu
drenaj sisteminin ek tesislerinin projesine uygun görülmesi halinde işletme
ruhsatı verilir. Ruhsatta depo tesisine kabul edilecek atık tipi belirtilir.
Depo Yeri
İşletilmesi ve Kontrolü
Madde 32-
(Değişik : 15.9.1998 - 23464 R.G.)
Katı atık depolama tesisi işletmecisi
kişi ve kuruluşlar, her depo tesisinde
tesise gelen atıkların kontrolünden ve depo tesisinin işletilmesinden
sorumlu bir teknik görevli bulundurmak zorundadırlar.
Depo tesisi işleten kişi ve kuruluşlar tarafından,
tesis için Bakanlıkça hazırlanacak Katı Atık Düzenli Depolama Tesisi İşletme
Formatı doğrultusunda bir işletme planı hazırlanır. İşletme planı çerçevesinde,
sızıntı suyu miktarı ve özellikleri tesisi işletenler tarafından belirli
aralıklarla ölçülür ve sonuçlarından istenildiğinde Bakanlığa bilgi verilir.
Tesisi işleten kişi veya kuruluşlar,
evsel katı atık niteliğinde olmayan pil, akü ve ilaç gibi tehlikeli ve tıbbi
atıkları depo sahasına kabul etmezler. Bu atıklar 27/8/1995 tarihli ve 22387
sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe
giren Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği ve 20/5/1993 tarihli ve 21586
sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Tıbbi Atıkların Kontrolü
Yönetmeliğine göre bertaraf edilir.
Depo sahası çevresine sızıntı suyu ve depo gazı izleme
ve ölçme kuyuları açılır. Bu kuyularda işletme planı çerçevesinde belirli
aralıklarla, olası sızıntı suyu ve depo gazı kaçaklarına karşı depo tesisi
işleten kişi ve kuruluşlar tarafından ölçümler ve kontroller yapılır. Ölçüm
işlemleri, depo sahası kapatıldıktan sonra 10 yıl müddetle devam eder.
Bakanlığın talep etmesi halinde depo tesisi işleten
kişi ve kuruluşlar, istenen her türlü bilgiyi vermek zorundadırlar.
ALTINCI
BÖLÜM
KATI
ATIKLARIN KOMPOSTLAŞTIRILMASI
Kompostun Kullanımı
Madde 33- Organik katı atıkların oksijenli ortamda indirgenmesi
suretiyle elde edilen kompostun toprağın yapısını
iyileştirici bir vazife görmesi için;
1) Bahçe ve mutfak artıklarının, bu iş için kurulmuş
tesislerde kompostlaştırılması,
2) Kompost üretimini kolaylaştırmak için, komposta
elverişli organik atıkların ayrı toplanması,
gerekir.
(Ek : 25.04.2002 - 24736 R.G.) İşlenmiş arıtma çamurunun toprakta kullanılması, ham
çamur ve işlenmiş arıtma çamurunun kullanma sınırlamaları ve yasakları ile, kompostun toprakta kullanımı, 10/12/2001 tarih ve 24609
sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren “Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği”’nin 8, 9 ve 10 uncu maddelerindeki hükümlere tabidir.
Kompost Tesislerinde Bulunması Gerekli Teknik Özellikler
Madde 34- Yıllık kapasite 200 tondan büyük olan kompost tesislerinde;
1) Kompost tesisi havalandırılarak çalıştırılıyorsa, emilen
havanın filtreden geçirilmek suretiyle temizlendikten sonra atmosfere
verilmesi,
2) Kompost sahasından toplanan sızıntı suyu kompostun
ıslatılması için kullanılmıyorsa, sızıntı suyu arıtıldıktan sonra alıcı ortama
verilmesi ve bu konuda Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliğinin alıcı ortam
standartlarına uyulması,
3) Tesise gelen katı atıklar için ön depolama ve
dengeleme görevi yapan ön deponun (bunker) kapalı
olması,
4) Kompost tesislerinin yeraltı ve yerüstü su kaynaklarının
koruma alanı içine inşa edilmemesi,
5) Yerleşim alanlarına en yakın mesafenin 1000 metre
olması,
gerekir.
Madde 35- (Mülga
: 25.04.2002 - 24736 R.G.)
Madde 36- (Mülga
: 25.04.2002 - 24736 R.G.)
Madde 37- (Mülga
: 25.04.2002 - 24736 R.G.)
YEDİNCİ
BÖLÜM
KATI
ATIKLARIN YAKILMASI
Yakma Tesisi
İle İlgili Teknik Hususlar
Madde 38- Katı atıkları hijyenik olarak zararsız hale getirmek,
hacmini azaltmak ve kısmen enerji elde
etmek maksadı ile inşa edilen yakma tesislerinin;
1) Kapasitesi 0.75 ton/saat’den
küçük olan evsel atık yakma tesislerinde baca gazı içindeki oksijen fazlalığı
%17, kapasitesi 0.75 ton/saat’den büyük olan tesislerde ise %11 olması,
2) Katı atık yakma tesislerinde katı atık
miktarlarındaki günlük ve haftalık değişimleri dengelemek ve atıkların yanma
hücresine verilmesini sağlamak amacı ile;
a) Bir ön silo inşa edilmesi,
b) Bu ön silolarda vakum uygulanarak, boşaltma sırasında
ortaya çıkabilecek tozun çevreye yayılmasının önlenmesi,
c) Bu ön silodaki basıncın atmosfer basıncının altında
tutulması,
d) Emilen havanın yakma hücresine gönderilerek
yakılması,
e) Yakma hücresinin çalışmaması durumunda önsilodan emilen havanın bacadan atmosfere verilmesi,
3) Sıvı atıklar ve arıtma çamurunun da tesiste yakılması
halinde, bu maddelerin kapalı kaplar içinde depolanması, üstü açık olan
boşaltma yerlerinde bir hava emme tertibatı veya vakum bulundurulması,
4) Yakma hücresinin devreye alınabilmesi, hücredeki
sıcaklığın belirli bir değerin altına düşmesi halinde ani olarak devreye
girecek yakıtla çalışan yedek yakma sisteminin bulunması,
5) Yakma tesislerinin bacaları ile ilgili olarak Hava
Kalitesinin Korunması Yönetmeliğindeki teknik hususların yerine getirilmesi,
6) Yakma tesislerinde;
a) Son yakma hücresinin bulunması,
b) Minimum hücre sıcaklığının 800o C olması
c) Sistemde poliklorlü aromatik hidrokarbonu çok olan atıklar yakılıyorsa, yakma
hücresinin sıcaklığının 1200o C olması,
d) Yakma hücresindeki sıcaklığın devamlı ölçülmesi,
kaydedilmesi ve hücredeki sıcaklığın istenen sıcaklığın altına düşmesi halinde,
yedek yakma sisteminin otomatik olarak devreye girerek son yakma hücresindeki
sıcaklığı arttırması,
e) Atığın son yakma hücresine hücredeki sıcaklığın yedek
yakma sistemi ile istenen minimum yakma sıcaklığına eriştikten sonra verilmesi,
7) Yanma sonucunda çıkan cüruf içinde yanmamış atık
miktarının ağırlık olarak, külün %2’sini geçmemesi ve
tesiste arıtma çamuru yakılması halinde bu değerin %3’e kadar çıkabilmesi,
8) Cüruf ve baca gazı partiküllerinin ayrı ayrı toplanması,
9) Yakma sonucu ortaya çıkan ısı ve cürufun
değerlendirilebilmesi için gereken önlemlerin alınması,
10) Tesiste Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliğinde
belirtilen sınır emisyon değerlerini sağlayacak baca gazı temizleme
sistemlerinin bulunması
gerekir.
(Ek :
2.11.1994 - 22099 R.G.) Belediyeler
atık bertarafının yakma ile olacağı hallerde ayrı
toplama ve/veya ayırma ile ilgili plan ve projelerini
yakma tesisleri ile birlikte gerçekleştirmek zorundadır.
Baca Gazı
Sınır Emisyon Değerleri
Madde 39- Evsel katı atık yakma tesislerinde, Hava Kalitesinin
Korunması Yönetmelinin 7 nci ekinde 2 nci grup tesisler başlığı altında yer alan esaslara uyulur.
Evsel Katı
Atık Tesisinde Yakılması Yasak Olan Maddeler
Madde 40- Evsel katı atık, evsel arıtma çamuru ve evsel katı
atık benzeri endüstriyel atıkları yakmak maksadı ile inşa edilen yakma
tesislerinde, ağırlık olarak katı atık toplam miktarının %1’ini geçen organik
bağlı klor veya 1 kg atıkta 50 mg’dan fazla halojenli
organik madde ihtiva eden tehlikeli atıkların yakılması yasaktır.
SEKİZİNCİ
BÖLÜM
KATI ATIK
İŞLEME TESİSLERİNE
İNŞAAT VE
İŞLEME RUHSATI VERİLMESİ
İnşaat
Ruhsatı Verilmesi
Madde 41- Katı atıklar için yakma, kompost
ve benzeri işleme tesisi inşa etmek isteyen kişi veya kuruluşlar, bu
Yönetmeliğin 31 inci maddesinde belirtilen mercilerden inşaat ruhsatı almak
zorundadır. Ancak bu merciler inşaat ruhsatı vermeden önce tesisle ilgili
belgeleri Bakanlığa göndererek görüşünü almak zorundadır.
Belediyeler veya yetkilerini devrettiği kişi ve
kuruluşlar, tesisi çevreyi kirletmeyecek, toplumun huzurunu bozmayacak ve
yürürlükte olan kanun ve yönetmeliklerde istenilen ürün ve emisyon sınırlarını
sağlayacak şekilde çalıştırmak zorundadır. Belediyeler veya yetkilerini
devralan kişi veya kuruluşlar bu Yönetmelikte ve eklerinde belirtilen
ölçümlerini yapmak, sonuçlarını istendiğinde mahallin en büyük mülki amirine,
belediye başkanlıklarına ve Bakanlığa bildirmek zorundadır.
İşletme
Ruhsatı Verilmesi ve Denetlenmesi
Madde 42- İşletme ruhsatı, tesisin 3194 sayılı İmar Kanunu ile
belirtilen şartlara uygun olarak inşa edildiğinin tesbiti
halinde 31 inci maddede belirtilen merciler tarafından verilir.
Bakanlık veya bölge teşkilatları, mahallin en büyük
mülki amirliği ve büyükşehir belediye başkanlıkları
veya belediyeler, tesisi, ürünlerinin kalitesini, işletme şekli, hava ve
gürültü emisyonu bakımından denetleyebilir, ölçüm yapabilir ve numune
alabilirler.
İşletme Ruhsatının
İptali
Madde 43- Bakanlık, büyükşehir
belediyeleri veya belediyeler ile mahallin en büyük mülki amirince yapılan
kontrollerde, tesisin işletme ruhsatına uygun olarak çalıştırılamadığının ürün
ve atık kalitesinin Yönetmelikte istenen özellikte olmadığının, hava, gürültü
emisyonlarının veya tesise ait suların ilgili Yönetmeliklerde istenen şartları
sağlamadığının tespit edilmesi halinde, hatanın giderilmesi için işletmeciyi,
kontrolü yapan merci yazılı olarak ikaz eder. Hatanın düzeltilmesi için verilen
süre, hatanın önemine ve kaynağına göre bir ay ile bir yıl arasında değişir.
Şehirden toplanan katı atığın özelliğinden dolayı hatanın düzeltilemeyeceği
anlaşılırsa, ruhsatı veren merci tarafından, Bakanlığın da görüşü alınarak,
işletme ruhsatı iptal edilir. Yapılan kontrollerde, işletme ruhsatı süresi
biten tesislere, mevcut işletme şartlarında çalıştırılmasının insan ve çevre
sağlığı açısından mahzurlu görülmesi, sözkonusu
işletme şartlarının düzeltilemeyeceğinin anlaşılması halinde, işletme ruhsatı yenilenmez.
DOKUZUNCU
BÖLÜM
ARITMA
ÇAMURLARININ TARIMDA KULLANILMASI
Madde 44- (Mülga
: 25.04.2002 - 24736 R.G.)
Madde 45- (Mülga
: 25.04.2002 - 24736 R.G.)
ONUNCU BÖLÜM
ÇEŞİTLİ HÜKÜMLER
Denetim
Madde 46- Bakanlık bu Yönetmelik çerçevesinde yapılacak
denetimlerde Kanuna göre yetkilidir.
Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edenler
hakkında Kanunun 15 ve 16 ncı maddelerinde belirtilen
merciler tarafından gerekli işlemler yapılır ve 26 ncı
maddedeki yaptırım uygulanır. Kanunun 24 üncü maddesindeki merciler tarafından
20, 21 ve 23 üncü maddelerinde belirtilen idari nitelikteki cezalar verilir.
İşletmecinin
Yükümlülüğü
Madde 47- Tesislerin işletmecileri,
1) Yetkili merciin görevlendirdiği kişilerin tesislere
girmesine izin vermekle,
2) Görevli kişiler tarafından numune alınması ve yerinde
ölçüm yapılması için izin vermekle,
3) Görevli kişilerin istedikleri bilgi ve belgeleri
sağlamakla,
4) İzin alma işlemi veya denetleme işlemleri ile ilgili
olarak yapılan deneyler ve ölçüm masraflarını karşılamakla,
yükümlüdürler.
Tebliğler
Madde 48- Bu Yönetmeliğin uygulanması ile ilgili teknik ve idari
tebliğler, Çevre Bakanlığı tarafından çıkarılır.
Geri Kazanım
Komisyonu
Madde 49- (Ek: 2.11.1994 - 22099 R.G.- Mülga :
05.04.2005 – 25777 R.G.)
Geri Kazanım
Komisyonunun Görevleri
Madde 50- ( Ek
: 2.11.1994 - 22099 R.G. - Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Ek Madde 1-
( Ek : 3.4.1991 - 20834 R.G. - Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
GEÇİCİ
HÜKÜMLER
Mevcut Katı
Atık İşleme ve Depolama Tesisleri
Geçici Madde
1- Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği
tarihten önce inşaasına ve işletilmesine başlanılan
katı atık işleme ve depolama tesislerini işleten belediyeler veya yetkilerini
devrettikleri kişi ve kurumlar Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren
6 ay içinde tesislerin yeri, kapasitesi ve teknik özellikleri ile ilgili bilgi
ve dokümanlarla birlikte Madde 31, 32, 41 ve 42’de verilen prosedüre uygun
olarak inşaat ve işletme ruhsatı almak üzere ilgili mercilere başvurmak
zorundadır.
Belediye ve mahallin en büyük mülki amiri; bu
Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce dolgusuna başlanılan depolar,
Yönetmeliğin 24 ve 25 inci maddelerinde belirtilen şartları taşımıyorlarsa, en
geç bir yıl içinde söz konusu sahada depolama işlemine son vermeye
yetkilidirler. Ancak bu durumda da 27, 28, 29 ve 30 uncu maddelerde belirtilen
hususlar yerine getirilir. Sözü edilen bu geçici sürede 22 inci maddede belirtilen katı atıkların,
söz konusu depo alanına depolanması yasaktır.
Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce dolgusuna
başlanılan 24 üncü maddede belirtilen şartları taşıyan depo işletmecileri, 22,
25, 27 ve 29 uncu maddelerde belirtilen şartları yerine getirmek ve Bakanlığın
uygun görüşünü almak kaydıyla 3 yıl süre ile faaliyetlerine devam ederler.
Mevcut Katı
Atık Yakma Ve Kompostlaştırma Tesisleri
Geçici Madde
2- Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği
tarihte mevcut kompostlaştırma tesislerinin
işletmecileri Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren;
1) (Değişik:
3.4.1991 - 20834 R.G.) 1 yıl içinde
34 üncü maddede belirtilen şartları yerine getirmekle,
2) (Değişik:
3.4.1991 - 20834 R.G.) 6 ay içinde 37
nci maddede verilen ölçümleri ve kontrolleri
yapmakla,
yükümlüdürler.
Mevcut evsel katı atık yakma tesisleri bu Yönetmeliğin
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 1 yıl içinde bu Yönetmelikte verilen
hükümleri yerine getirmekle yükümlüdür.
Mevcut yakma ve kompostlaştırma
tesisleri Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 1,5 yıl içinde 42 nci maddede verilen prosedürle işletme ruhsatı almakla
yükümlüdürler.
Arıtma
Çamurlarının Analizi
Geçici Madde
3- Arıtma çamurlarını tarımda
kullanan gerçek özel ve tüzel kişi ve kuruluşlar, 44 üncü maddede verilen
analizleri 6 ay içinde yapmak veya yaptırmak zorundadırlar.
Depo tesisi ve işleme tesisi işletmecileri Geçici 1
inci maddenin birinci ve ikinci fıkralarındaki bilgileri ve Geçici 2 nci maddede verilen tesis ve kontrol veya analizlere ait
sonuçları ve dokümanları mahallin en büyük mülki amirliğine, belediye
başkanlıklarına ve Bakanlığa 6 ay içinde yazılı olarak bildirmek zorundadırlar.
Çevre kirliliği yönünden tehlike arzeden
durumlarda belediyeler Geçici 1 inci Maddede verilen geçiş
sürelerini Bakanlığın uygun görüşünün alarak kısaltmaya yetkilidir.
Geçici Madde
4- (Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Geçici Madde
5- (Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Geçici Madde
6- (Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Geçici Madde
7- (Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Geçici Madde
8- (Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Ek Geçici
Madde 1- (Ek : 3.4.1991 - 20834 R.G.)
Mevcut depo ve işleme tesislerine, Yönetmelikteki hususlara uygunluğunun
sağlanması için Geçici 1 ve 2 nci maddelerde süre
verilmiş olması, bunlar hakkında 2872 sayılı Çevre Kanunu ile bunun ek ve
değişikliklerinde öngörülen idari ve cezai yaptırımların uygulanmasına engel
değildir.
Ek Geçici
Madde 2- (Ek : 3.4.1991 - 20834 R.G. - Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
Geçici Madde
9- (Ek : 15.9.1998 - 23464 R.G.) Kota uygulaması ile ilgili yükümlülüklerin 1997 ve
önceki yıllarda yerine getirilmemesinden dolayı, 1998 yılında depozito
uygulamasına geçirilmesi gereken işletmeler yeniden kota uygulamasına tabi
olurlar.
Bu işletmeler, Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren
30 gün içinde 1997 yılı üretimlerini Bakanlığa bildirirler. Bakanlık bildirimin
yapıldığı tarihten itibaren 15 gün içinde toplamaları gereken ambalaj atığı
miktarlarını işletmelere duyurur.
Bu işletmeler ile, 1998 yılında kota uygulamasına tabi
işletmelerin 1998 yılı için belirlenen oranlara yıl sonuna kadar ulaşamamaları
halinde; bu işletmelerin toplayamadıkları miktarlar, 1999 yılında toplamaları
gereken miktarlara herhangi bir artırım yapılmaksızın eklenir.
1999 yılı sonunda, 1998 ve/veya 1999 yılı için
öngörülen kotaların tamamlanamaması halinde işletmelere bu Yönetmeliğin değişik
12 nci maddesi hükümleri uygulanır.
Geçici Madde
10- (Ek : 25.04.2002 - 24736 R.G.)Kota veya depozito uygulamasına tabi
işletmeler adına, ambalaj atıklarını toplamak-ayırmak
ve/veya geri dönüştürmek isteyen
tesislerden; bu Yönetmelik yürürlüğe girmeden önce işletmeye açılmış
olanlar; en geç 30/6/2002 tarihine kadar bu Yönetmeliğin 16 ncı
maddesinin (b) bendi gereğince lisans almak üzere Bakanlığa başvurmakla
yükümlüdürler. Bu tesis işletmecileri Ek-IV’deki
bilgi ve belgelerle Bakanlığa başvururlar.
Bu tesislerde Bakanlıkça yapılacak incelemelerde
eksikliklerin tespit edilmesi halinde; bu eksiklikler giderilinceye kadar
tesisin ve eksikliğin özelliğine göre en az 6 ay en çok 1 yıl olmak üzere
Bakanlıkça uygun görülecek bir süre için geçici çalışma izni verilebilir.
Verilen süre gerektiğinde Bakanlıkça en fazla bir kez uzatılabilir. Bu süre
içerisinde de eksikliklerini gidererek lisans alamayan tesislere, Çevre Kanunu doğrultusunda işlem yapılır.
Geçici çalışma izni
sonunda, tesisin ilgili yönetmeliklerde yer alan esas ve standartlara uygun
olduğunun tespit edilmesi ve işletme planının değerlendirilerek uygunluğunun
saptanması hallerinde tesise Bakanlıkça lisans verilir.
Geçici Madde
11- (Ek : 25.04.2002 - 24736 R.G.) Kota
veya depozito uygulamasına tabi işletmeler, 1/1/2003 tarihinden itibaren, bu
Yönetmelikte verilen yükümlülükleri yerine getirirken Bakanlıktan geçici
çalışma izni veya lisans almış toplama-ayırma ve/veya geri dönüşüm tesislerini kullanmak
zorundadırlar.
Hukuki
Dayanak
Madde 51-
(Değişik: 2.11.1994 - 22099 R.G.) Bu
yönetmelik 9.Ağustos.1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 1 ve 3 üncü
maddelerinde öngörülen amaç ve ilkeler doğrultusunda adı geçen Kanunun
8,9,10,11 ve 31 inci maddeleri ile 389 sayılı Çevre Bakanlığının Kuruluş ve
Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 2 nci
maddesinin (a), ( c), (d), (e) ve (g) bentleri ve 25 inci maddesi gereğince
hazırlanmıştır.
Yürürlük
Madde 52-
(Değişik: 2.11.1994 - 22099 R.G.) Bu
Yönetmelik Resmi Gazete’de yayınlandığı tarihte yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 53- (Değişik:
2.11.1994 - 22099 R.G.) Bu Yönetmelik
hükümlerini, Çevre Bakanı yürütür.
EK-I
KAPLARINA DEPOZİTO VEYA KOTA UYGULANACAK
MADDE VE ÜRÜNLER
(Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
EK-II
PLASTİK, METAL, CAM VE TERMOPLASTİK
MADDE
İHTİVA EDEN KARTON ESASLI KUTULARIN
TOPLANMASINDA ULAŞILACAK ORANLAR
(Adet ve Ağırlık Üzerinden)
(Mülga : 05.04.2005 – 25777 R.G.)
PLASTİK, METAL, CAM VE TERMOPLASTİK
MADDE İHTİVA EDEN