Kanun
No. : 5320
Kabul
Tarihi : 23.03.2005
Yayımlandığı
Resmi Gazete’nin
Tarih
– Sayısı : 31.03.2005 - 25772 (M.)
BİRİNCİ BÖLÜM
Madde 1- (1) Bu Kanunun amacı, 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanununun yürürlüğe konulmasına ve uygulanmasına ilişkin esas ve
usûlleri belirlemektir.
Kapsam
Madde 2- (1) Bu Kanun, diğer kanunlarda, yürürlükten kaldırılan 4.4.1929
tarihli ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununa yapılan yollamaları,
Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girmesiyle yürürlükten kaldırılan hükümleri
ve bu Kanunun uygulanması için diğer kanunlarda yapılan değişiklikleri belirtir
ve yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş suçlar hakkında ne şekilde uygulama
yapılacağına ve kesinleşmiş cezaların nasıl infaz edileceğine ilişkin bazı usul
hükümlerini kapsar.
İKİNCİ BÖLÜM
Uyum Hükümleri
Madde 3- (1) Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan Ceza Muhakemeleri Usulü
Kanununa yapılan yollamalar, Ceza Muhakemesi Kanununun bu hükümlerin karşılığını
oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.
(2) Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun kitap, bab ve fasıllarına yapılmış yollamalar, o kitap, bab ve fasıl içinde yer almış hükümlerin karşılığını
oluşturan Ceza Muhakemesi Kanununun maddelerine yapılmış sayılır.
Mahkemelerin görevleri
Madde 4- (1) Ceza Muhakemesi Kanunu, yürürlüğe girdiği tarihten itibaren,
aşağıdaki maddelerin hükümleri saklı kalmak üzere, kesin hükme bağlanmış olanlar
hariç, görülmekte olan bütün soruşturma ve kovuşturmalarda uygulanır.
(2)
Ancak, Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girmesinden önce soruşturma ve
kovuşturma evrelerinde yapılmış işlem ve kararlar hukuki geçerliliklerini
sürdürürler.
Gıyabî tutuklama kararları
Madde 5- (1) Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu yürürlükte iken verilmiş gıyabî
tutuklama kararları, Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girmesiyle, 248 inci
maddesinin yabancı ülkede bulunan kaçaklarla ilgili beşinci fıkrası hükmü ayrık
olmak üzere, yakalama emri niteliğine dönüşür.
(2) Ceza Muhakemesi Kanununun 248 inci maddesinin beşinci fıkrası hükmü, sadece
yabancı ülkede bulunan kaçaklar hakkında uygulanır.
Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Madde 6- (1) Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ilâ 144 üncü maddeleri
hükümleri, (Değişik ibare : 11.05.2005 – 5347/1 md.)1 Haziran 2005
tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanır.
(2) Bu tarihten önceki işlemler hakkında ise, 7.5.1964 tarihli ve 466 sayılı
Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında
Kanun hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.
İtiraz
Madde 7- (1) Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu gereğince süre konulmamış adî
itiraza tâbi kararlara karşı Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren yedi gün içinde itiraz yoluna başvurulabilir.
(2) Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu ve diğer kanunlarda yer alan acele itirazlar
hakkında Ceza Muhakemesi Kanununun itiraza ilişkin hükümleri uygulanır.
Temyiz ve karar düzeltme
Madde 8- (1) Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı
Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş,
Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci
maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce
aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar
Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin
dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.
(2) Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce ilk derece mahkemelerince karar
verilmiş olup, temyiz edilmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş
bulunan dava dosyalarından, lehe kanun hükümlerinin uygulanması yönünde
mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiği açıkça anlaşılanlar, Yargıtay
Cumhuriyet Başsavcılığınca doğrudan ilgili mahkemesine iade edilebilir. Bu
halde, mahkemesince duruşma yapılarak karar verilir.
(3) Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önce Yargıtay'ca
incelenip kesinleşen hükümler hakkında, başvuru süresi dolmamış olması kaydıyla
karar düzeltme yoluna gidilebilir.
Şahsî dava
Madde 9- (1) Özel kanunlarda öngörülen şahsî davalar kamu davasına dönüşür.
(2) Hâlen şahsî dava usulüne göre yürütülen davalar da kamu davası olarak
sürdürülür.
(3) Şahsî davacılar, katılan sıfatını alırlar.
(4) Bu davalar hakkında, 26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile
Ceza Muhakemesi Kanununun uzlaşmaya ilişkin hükümleri uygulanır.
Ceza kararnamesi
Madde 10- (1) Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önce
verilip henüz kesinleşmemiş ceza kararnamesi ile sonuçlandırılan dava
dosyaları, mahkemesince re'sen ele alınarak duruşmalı
yargılama yapılır.
Yargılamaya katılamayacak hâkim
Madde 11- (1) Ceza Muhakemesi Kanununun 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası,
Kanunun 163 üncü maddesi hükmü dışındaki hallerde uygulanmaz.
Tutuklulukta geçecek süre ve tanıkların
dinlenmesi
Madde 12- (1) Ceza Muhakemesi Kanununun 102 nci
maddesi, aynı Kanunun 250 nci maddesinin birinci
fıkrasının (c) bendinde yazılı suçlar(Ek ibare : 11.05.2005 – 5347/2 md.)
ile ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, 1 Nisan 2008
tarihinde yürürlüğe girer. Bu süre zarfında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü
Kanununun 110 uncu maddesinin uygulanmasına devam olunur.
(2) Ceza Muhakemesi Kanununun 52 nci maddesinin
üçüncü fıkrası, bu fıkranın (a) ve (b) bentleri yönünden 1 Temmuz 2006
tarihinde yürürlüğe girer.
Müdafi, vekil ve uzlaştırıcı ücreti
Madde 13- (1) Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince, soruşturma ve kovuşturma
makamlarının istemi üzerine Baro tarafından görevlendirilen müdafi ve
vekile, görevin ifasından doğan masraflar hariç avukatlık ücret
tarifesinden ayrık olarak bu tarifenin hazırlanış usulüne göre tespit edilecek ücret
ödenir. İleride yargılama giderleri ile mahkûm olan sanıklardan müdafi ve
vekile ödenen ücreti ödeyebilecek durumda olanlara Türkiye Barolar Birliğinin rücu hakkı saklıdır.
(2) 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (1) ve (3) sayılı tarifelere göre alınan
yargı harçlarının %15'i ve idarî nitelikteki para cezaları hariç olmak üzere
adlî para cezalarının %15'i, bir önceki yıl kesin hesabına göre tespit edilen
toplam miktar esas alınarak, yılı içinde Maliye Bakanlığınca Türkiye Barolar
Birliği hesabına aktarılır. Birinci fıkraya göre ödenecek ücretler bu hesaptan
karşılanır.
(3) Türkiye Barolar Birliği tarafından barolar arasında yapılacak dağıtımın
esas ve usûlleri Türkiye Barolar Birliğince çıkarılacak yönetmelikte
gösterilir.
(4) Ceza Muhakemesi Kanununun 253 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca
uzlaştırma işlemi giderlerinden olup uzlaştırıcıya ödenecek ücret de,
birinci fıkra uyarınca tespit edilecek ücret tarifesinde ayrıca gösterilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yönetmeliklerin çıkarılması
Madde 14- (1) Ceza Muhakemesi Kanununda öngörülen yönetmelikler, bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde çıkarılır ya da yürürlükteki yönetmeliklerde gerekli değişiklikler
yapılır. Bu düzenlemeler yapılıncaya kadar, yürürlükteki yönetmeliklerin Ceza
Muhakemesi Kanununa aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.
Madde 15- (1) Birden fazla mahkumiyeti olan kişi bu mahkumiyetlerden birine
ilişkin cezayı infaz kurumunda çektiği sürece, diğer cezaları açısından ceza
zamanaşımı işlemez.
(2)
Cezanın infazının ertelenmesi veya durdurulması halinde, bu cezaya ilişkin
zamanaşımı işlemez.
Kolluğa bildirim
Madde 16- (1) Şüpheli ve sanıkla ilgili olarak verilen soruşturma ve
kovuşturmayı sona erdiren kesinleşmiş kararlar, soruşturmada görev alan kolluk
birimlerine bildirilir. Kolluk birimleri bu bildirim üzerine gerekli işlemleri
derhal yapar.
Parada sahtecilikle ilgili bilgilerin toplanması
Madde 17- (1) Parada sahtecilik suçundan dolayı elkonulan
sahte paralar ve bunlara ilişkin bilgiler, Cumhuriyet başsavcılıkları ve
mahkemeler tarafından paraların asıllarını tedavüle çıkaran kurumca
oluşturulacak sistemde incelenmek ve değerlendirilmek üzere paraların
asıllarını tedavüle çıkaran kurumun ilgili birimine gönderilir. Gönderilen
bilgilerin içeriği ve bildirimin sureti, paraların asıllarını tedavüle çıkaran
kurum ile İçişleri Bakanlığının görüşü alınarak, Adalet Bakanlığı tarafından
çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.
Yürürlükten kaldırılan kanunlar
Madde 18- (1) (Değişik ibare : 11.05.2005 – 5347/1 md.)1
Haziran 2005 tarihi itibarıyla;
a) 4.4.1929 tarihli ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu,
b) 8.6.1936 tarihli ve 3005 sayılı Meşhud Suçların
Muhakeme Usulü Kanunu,
c) 7.5.1964 tarihli ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan
Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun,
d) 30.7.1999 tarihli ve 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele
Kanunu,
Bütün ek ve değişiklikleriyle birlikte yürürlükten kaldırılmıştır.
(2) Bu Kanunun 6, 8 ve 12 nci maddelerinde öngörülen
yürürlük ve uygulamaya ilişkin hükümler saklıdır.
Geçici Madde 1- (Ek: 11.05.2005-5347/3 md.) Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten önce ceza mahkemelerinde açılmış bulunan davalardaki şahsi hak
talepleri, görevsizlik kararı verilmeyerek bu mahkemelerce sonuçlandırılır.
Yürürlük
Madde 19- (1) Bu Kanunun;
a) "Zamanaşımı" başlıklı 15 inci maddesinin ikinci fıkrası yayımı
tarihinde,
b) Diğer hükümleri (Değişik ibare : 11.05.2005 – 5347/1 md.)1
Haziran 2005 tarihinde,
Yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 20- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.